Di ako galit sau

di talaga ako galet. ayoko lang maalala ka pa. masakit eh. haaays. first time ko toh. yung, di nagtetext sau. nakakapanibago ba? aba aba hahahaha! dati kase talagang ako yung naunang nagtetext eh. pero ngaun di na. kaya nga himala't ikaw ang naunang magtext saken. pero sa ginawa mo, mas lalo lang ako nasaktan. baket?

u don't have to tell me na meron ka na agad ipapalit saken. sorry to say pero ikaw ang nagsilbing sakripisyo ko, ngayun inuuna ko na si God eh. wala ng iba. sorry

ikaw na nagbabasa nito, kung alam mo lang kung gano kahirap ang magscrifice. yung totoong sacrifice ah! i knew him for almost two and a half years. di ako bumitaw don. with all the efforts and pagpapakababa sa sarili na nagmumukha ka ng tae. yeah! nagmukha rin akong tae. it was the most painful experience i've ever had.

pero still, paglabas ng kwarto ko, keep on smiling pa ren na parang walang nangyare. parang wala lang problema. last year, ang hirap magpretend eh. isipin mo yung namamaga ang mga mata mo sa kakaiyak, 11pm to 2am. kaya mo yun?

duh! dahil saan? lalake? ang cheap cheap ko naman. pero, totoo! iniyakan ko talaga siya.

pero God's grace really changed me - i'm not pretending anymore because i feel His presence eh. whenever naiisip ko tong taong toh, lumalaban ako sa iyak, sa luha - coz he never deserve my tears! it's just a waste of time.

at ang lahat ng yun - part ng tinatawag kong sacrifice.

ang hirap pa nainvolve ka sa taong sobrang naging mahalaga sau kahit ginagawa ka niyang tae. binalewala ko naman si Jesus nung mga panahong yun. yun ang grabe kong pinagsisihan. at ang kabayaran? sacrifice! mahirap. sobra. pero kelangan. wala naman dapat ikabahala kase meron akong gabay ng Panginoon. Kahit kelan, di siya nagkulang.

grabe kapag naiisip kong, nawala ako. lumiko ako. dun ako pumasok sa me dilim. pero kahit ganito nangyare sa paglalakbay ko, hinanap pa ren ako ni Lord. araw gabi niya kong hinanap. hanggang sa ito, balik na uli ako sa piling niya. ang hirap lang kapag napipicture out ko yung mga landas na tinahak ko dati, puro tae, lahat walang kwenta. yes, and i am lower than a dirt na nga. pero nilinis pa ren nia puso ko. ang lakas ko sa Panginoon. and now, im willing to change and glorify His name. very much willing. sana kayu din na mga taong importante saken.

lagi ako nagdadasal na sana, lilipas na tong sugat. lilipas din toh.

DATI TALAGANG NASA AIRPORT NA KO EH. ANJAN NA YUNG PLANE, AND MY FATHER WAS SMILING, ANG SABE, "HALIKA KA NA, ANAK". PERO TINALIKURAN KO SIYA. SUMAMA AKO DUN SA LALAKENG YUN. AYUN. NAPARIWARA. INIWAN. AKO? NAGSISI.

BUMALIK ULI AKO SA AIRPORT. ANDUN PA YUNG PLANE! KASO PARANG WALA NA ATA C TATAY. NAGHINTAY LANG AKO SA DEPARTURE AREA. ANDUN PLA XA, NAPAGOD SA KAKAHANAP SAKEN. SA WAKAS, NAKITA NIYA RIN AKO. :DD

SA NGAYUN, KASALUKUYAN AKONG GINAGAMOT SA LOOB NA MISMO NG EROPLANO! :DD PERO DI PA KAMI NAKAKAALIS. NAGDEDEMO PA C GOD EH. PAG OKAY NA ANG LAHAT, THE PLANE's READY TO TAKE OFF

-DARATING DIN YUNG TIME NA LILISANIN KO NA TOTALLY YUNG LUGAR NA TOH. AT MAGMOVE ON SA PLACE KUNG SAAN KASAMA C LORD JESUS.

PS: DI NA KO BIBITAW. HANGGANG SA IPAKILALA NIYA KO SA LALAKENG PARA TALAGA SAKEN. :DD

Jesus is my captain and physician who is always on call.